Wykorzystanie rozciągliwości dzianin
Dzianiny charakteryzują się doskonałą elastycznością; w związku z tym podczas projektowania wzoru można zminimalizować użycie szwów, zakładek i paneli zwykle wymaganych do tworzenia określonych kształtów odzieży. Co więcej, dzianiny na ogół nie nadają się dobrze do technik kształtowania obejmujących „wciskanie-” lub „rozciąganie-” (prasowanie); zamiast tego polegają na naturalnej elastyczności materiału-lub rozsądnym zastosowaniu technik plisowania-aby dopasować się do krzywizn ludzkiego ciała. Zatem stopień elastyczności tkaniny staje się krytycznym parametrem kierującym projektowaniem wzoru i procesem produkcyjnym.
Ogólnie rzecz biorąc, ostateczny wzór tkanej odzieży jest nieco większy niż powierzchnia wymagana do okrycia ludzkiego ciała,-co oznacza, że uwzględnia pewną „swobodę” (naddatek) w stosunku do wymiarów ciała. Z kolei w przypadku odzieży dzianej-w zależności od konkretnej struktury użytej tkaniny-wzory dla materiałów wysoce elastycznych (cecha związana z rodzajem przędzy i strukturą ściegu) mogą być projektowane bez żadnych dodatków w zakresie łatwości. W rzeczywistości wymiary wzoru mogą albo dokładnie odpowiadać rzeczywistym obwodom ciała, albo, biorąc pod uwagę współczynnik elastyczności tkaniny, zostać zmniejszone do wymiarów *mniejszych* niż wymiary ciała.
Wykorzystanie tendencji do zwijania się dzianin
„Tendencja do zwijania się” dzianin odnosi się do zjawiska zwijania się krawędzi tkaniny do wewnątrz; dzieje się tak, ponieważ wewnętrzne naprężenia w pętelkach na obwodzie tkaniny ulegają rozproszeniu. Ta tendencja do zwijania się jest ogólnie uważana za wadę dzianin. Może to skutkować nierównymi szwami lub niestabilnością wymiarową na krawędziach odzieży, co ostatecznie pogarsza ogólną estetykę odzieży i jej określone wymiary. Jednakże nie wszystkie dzianiny wykazują tę tendencję do zwijania się; zwykle obserwuje się to tylko w przypadku określonych struktur ściegów,-takich jak gładkie dzianiny wątku (dżersej). W przypadku takich tkanin projektanci wzorów mogą złagodzić ten problem, uwzględniając dodatkowy zapas szwów na obszycie, mocując ściągacze, stosując lamówki lub wstawiając topliwe paski łączące wzdłuż krawędzi odzieży. W niektórych przypadkach tendencja do zwijania się niektórych dzianin jest eliminowana podczas-procesu obróbki wykończeniowej, eliminując w ten sposób potrzebę specjalnych regulacji podczas projektowania wzoru.
Warto zaznaczyć, że wielu projektantów, dysponujących dogłębną znajomością właściwości tkanin, potrafi tę dostrzeżoną wadę zamienić w zaletę. Celowo wykorzystując tendencję materiału do zwijania się-na przykład poprzez włączenie go do wzoru dekoltów i mankietów-, można nadać ubraniu charakterystyczną, odświeżającą estetykę. To podejście jest szczególnie skuteczne w przypadku „w pełni-modnego” dziewiarstwa (odzieży dzianej na wymiar), gdzie tendencję materiału do zwijania się można wykorzystać do tworzenia niepowtarzalnych wzorów dekoracyjnych lub strukturalnych linii konstrukcyjnych.
Rozwiązanie problemu-podatności na działanie dzianin
Dzianiny różnią się od tkanin zarówno stylem, jak i nieodłącznymi cechami; w związku z tym projekt odzieży z nich musi nie tylko podkreślać mocne strony tkanin, ale także łagodzić ich słabe strony. Biorąc pod uwagę, że niektóre dzianiny są podatne na rozplatanie się, należy zachować szczególną ostrożność podczas projektowania i wykonywania wzorów. Projektanci powinni unikać stosowania nadmiernie przesadnych technik projektowania takich tkanin; w szczególności powinny minimalizować-lub idealnie eliminować-używanie zakładek i linii stylizujących oraz ograniczać liczbę szwów, aby zapobiec przypadkowemu rozplątaniu szwów, co mogłoby pogorszyć komfort noszenia odzieży. Zamiast tego w projektach należy wykorzystywać czyste, miękkie linie, które harmonizują z naturalnie miękkim i dopasowującym się do ciała-natury dzianin.
Innowacja projektowa i fuzja stylistyczna
W dziedzinie odzieży dzianinowej styl projektowania dekonstruktywistycznego wykorzystuje techniki takie jak ażurowa dekonstrukcja i warstwowe drapowanie, aby uzyskać unikalne efekty wizualne i stworzyć charakterystyczne wrażenia podczas noszenia.
