Na przestrzeni rozwoju i ewolucji społecznej strój kobiecy nieustannie krzyżował się i integrował z ideologiami głównego nurtu, służąc jako wyznacznik różnorodnych stylów życia. Od nadejścia ery nowożytnej kultura mody damskiej przeszła głęboką transformację charakteryzującą się nowoczesnością.
Na początku XX wieku zmiany w wyborze ubioru obserwowane na ulicach i zaułkach odzwierciedlały społeczne dążenie do nowych sposobów życia i przyjęcie ewoluującego-obrazu siebie.
Wraz z nadejściem ery postmodernistycznej rozkwit i ekspansja środków masowego przekazu oraz kultury konsumpcyjnej nadały modzie damskiej wyraźny etos duchowy. Na całej tej historycznej trajektorii kultura mody damskiej aktywnie rekonstruowała swój własny dyskurs, szukając akceptacji głównego nurtu z marginalizowanej perspektywy. Funkcjonując jako „drugie ciało”, strój kobiecy uczestniczy w konstruowaniu świadomości cielesnej kobiety, wplatając w ten sposób doświadczenia kobiet w tkaninę współczesnych trendów w modzie.
